- Kreatywny innowator Will Johnson o Gentleman Scholar i świecie Motion Design
- Transkrypt z wywiadu Willa Johnsona z Joeyem Korenmanem z SOM
Kreatywny innowator Will Johnson o Gentleman Scholar i świecie Motion Design
Kontrowersje się sprzedają - zwłaszcza, być może, w branży MoGraph - więc ten odcinek podcastu School of Motion nie powinien mieć problemu z przyciągnięciem uszu całej branży...
Jeszcze niedawno dzieliliśmy się na mediach społecznościowych tym, co miało być inspirującym cytatem z Will Johnson twórczy innowator, współzałożyciel, dyrektor i partner wiodącego w branży studia motion design. Gentleman Scholar Niestety, tylko część tego, co powiedział Will, trafiła do projektu. Niektórzy nie byli tak zachwyceni.
W naszej 250-stronicowej Eksperymentuj, nieudany, powtarzaj. W ebooku przedstawiamy 86 najwybitniejszych projektantów ruchu na świecie, w tym Willa, prosząc o spostrzeżenia na temat kilku kluczowych koncepcji, w tym tego, co odróżnia dobry od świetna projekt motion graphics.
"Artyści na wielkich projektach" - odpowiedział Will:
- Nigdy się nie zadowalaj
- Zadawaj pytania
- Pokazać swoją pracę rówieśnikom
- Prowadzić rozmowy
- Zaangażuj ludzi, których szanują, z których opiniami dzielą podstawowe wartości
- Naprawdę się postaraj. Nie rób tego na pół gwizdka.
Następnie, dodał - "To branża typu all-or-nothing i trzeba udowodnić swoją wartość".
Czym się podzieliliśmy? Tylko ostatnim zdaniem Willa - i to właśnie było powodem jego pojawienia się w odcinku 78 podcastu School of Motion.
Jak wyjaśnia nasz założyciel, dyrektor generalny i gospodarz podcastu Joey Korenman, "Niektórzy artyści rezonowali z mentalnością hustle-hard, którą skrócony cytat zdawał się popierać. Ale inni uważali, że jest to niebezpieczne przesłanie - że prosi artystów o poświęcenie wszystkiego dla swojej pracy."
Podczas godzinnej rozmowy Will i Joey omawiają nasze faux pas, oczywiście, jak również znaczenie pasji i etyki pracy; nazwanie, stworzenie, rozwój, kluczowe wyróżniki i sukces Gentleman Scholar; i wiele więcej.
W odniesieniu do debaty z cytatami, Will wyjaśnia swoje stanowisko - i (kolejka palców na Twitterze) stoi przy nim.
Niech kontrowersje trwają!
![](/wp-content/uploads/history/601/e29i81xgbv.jpeg)
O DŻENTELMENIE UCZONYM
![](/wp-content/uploads/history/601/e29i81xgbv.gif)
Gentleman Scholar to kreatywna firma produkcyjna "przyciągnięta razem przez miłość do projektowania i zapał do przekraczania granic" Od momentu rozpoczęcia działalności w Los Angeles w 2010 roku i rozszerzenia działalności na Nowy Jork w 2016 roku, studio wyprodukowało godne uwagi prace na wszystkich platformach medialnych, w tym wirtualnej rzeczywistości, żywej akcji i animacji.
Lista klientów Gentleman Scholar obejmuje: ExxonMobil, Bleacher Report (ulubione miejsce Willa), Acura, Planet Fitness, Beats By Dre, Oreo, Nike i inne duże marki z różnych branż.
WILL JOHNSON W PODCAŚCIE "SCHOOL OF MOTION
NOTATKI Z ODCINKA 78 PODCASTU SCHOOL OF MOTION, W KTÓRYM WYSTĘPUJE WILL JOHNSON
- Gentleman Scholar
- Dyrektor/Partner Will Campbell
- Gentleman Scholar Team
ARTYŚCI/STUDIA
- Kevin Lau
- Drewno
- Big Star
- Sarofsky
- Siły wyobrażone
- Rob Sanborn
- Ryan Summers
PIECY
- Butterflies feat. John Malkovich
- VR/AR Rzeczywistość rozszerzona
ZASOBY
- Eksperymentuj, nieudany, powtarzaj.
- Jak zostać zatrudnionym
RÓŻNE
- PromaxBDA
- Tim Ferriss
- "Gentleman Scholar Launches" (Motionographer)
Transkrypt z wywiadu Willa Johnsona z Joeyem Korenmanem z SOM
Joey Korenman: Czuję, że powinienem was ostrzec przed tym odcinkiem podcastu. Moim dzisiejszym gościem jest Will Johnson z Gentleman Scholar, jednego z najlepszych studiów Motion Design. Jeśli nie znasz ich pracy, poświęć minutę na odwiedzenie strony gentlemanscholar.com i zapoznanie się z nią. Zespół tam jest wypełniony ciężkimi zawodnikami, i już samo to byłoby dla mnie wystarczającym powodem, aby chciećwybrać mózg jednego ze współzałożycieli studia.
Joey Korenman: Jednak w rzeczywistości jest trochę więcej historii o tym, jak powstał ten odcinek. Teraz, podczas rozmowy wyjaśniam szczegółowo, co się stało, aby pobudzić ten wywiad do istnienia. Ale w skrócie, School of Motion opublikował fragment cytatu z Willa w mediach społecznościowych. Popełniliśmy błąd i wyciągnęliśmy część cytatu, który bez kontekstu nie pasował do tego, co Will mówił, a niektórzy ludzie naTwitter był, co nie jest zaskoczeniem, niezadowolony. Krótka wersja cytatu, która pozbawiona była wszelkiego kontekstu brzmiała: "To branża typu wszystko albo nic. I musisz udowodnić swoją wartość".
Joey Korenman: Niektórzy artyści zgadzali się z mentalnością hustle hard, którą skrócony cytat zdawał się popierać. Ale inni uważali, że jest to niebezpieczne przesłanie, że prosi artystów o poświęcenie wszystkiego dla swojej pracy. Will zaproponował więc, że pojawi się w podcaście, aby wyjaśnić, co naprawdę miał na myśli. A także, że podtrzyma swoje zdanie, co bardzo mnie ucieszyło. Ponieważ mam bardzo podobną filozofię na tematpraca w ogóle i co trzeba zrobić, aby zbudować każdy rodzaj biznesu, który może konkurować na wysokim poziomie w sposób, w jaki Gentleman Scholar robi.
Joey Korenman: Istnieje niuans, oczywiście, i rozmawialiśmy o tym, ale Will i ja nie powstrzymać nasze opinie w tym odcinku, a my dostać się do niektórych trudnych pytań.Ponadto, dowiesz się wiele o tym, jak Gentleman Scholar udało się dostać z ziemi i prosperować na bardzo konkurencyjnym rynku LA.Will jest zabawny i naprawdę szczery, i mam nadzieję, że ta rozmowa dostaje się do myślenia.Możesz nieZgadzam się z niektórymi pomysłami, które Will i ja wyraziliśmy w tym odcinku, ale to jest w porządku. I prawdopodobnie zdrowe. I myślę, że jest to debata, z którą nasza branża będzie zmagać się na zawsze.
Joey Korenman: Więc równie dobrze można się nad tym trochę zastanowić. Dobra, przejdźmy do tego, zaraz po tym jak usłyszymy od jednego z absolwentów naszej szkoły Motion.
Gotówka: Zacząłem kilka lat temu bawić się After Effects, oglądając tutoriale na YouTube i po prostu ucząc się tutoriali. W trakcie tych kursów odkryłem, że wiem jak używać technik, ale nie wiem nic o zasadach animacji ani o przemyśle Motion. W School of Motion nauczyłem się wiele o studiach i różnych ludziach pochodzących z różnych krajów.tła i uczenia się technik nie tylko dowolnego oprogramowania, ale także myślenia o tym, jak podejść do Motion na większym poziomie. Tak, mam na imię Cash i jestem absolwentem School of Motion.
Joey Korenman: W porządku. Will, z Gentleman Scholar. To niesamowite mieć cię w podcaście naprawdę. Dziękuję za zrobienie tego. Tak wcześnie również na zachodnim wybrzeżu.
Will Johnson: Bardzo dziękuję za zaproszenie, to absolutna przyjemność.
Joey Korenman: Tak. A wiem, bo powiedziałeś mi, że w tym kubku jest tylko kawa, nic więcej.
Will Johnson: Niektórzy z tutejszych ludzi uważają inaczej. Ale tak, nie, dziś rano tylko kawa.
Joey Korenman: Mamy wiele do omówienia, ale chcę krótko porozmawiać o twoim studiu. Założę się, że wiele osób słuchających zna cię i twoje studia, ponieważ działasz już od prawie dekady i zrobiłeś kilka naprawdę szalonych rzeczy. Właśnie oglądałem ten stary kawałek Johna Malkovicha, który zrobiliście, ponieważ pamiętam, kiedy to wyszło, myśląc, jakie to było fajne.Jedna rzecz, którą zawsze kochałem w twoim studiu to nazwa, Gentleman Scholar, z jakiegoś powodu ten cytat, "Jesteś dżentelmenem, jesteś uczonym", zawsze mi utkwił. Jestem ciekawy, dlaczego wybrałeś tę nazwę dla swojego studia?
Will Johnson: Cóż, myślę, że nazwanie firmy lub studia jest zawsze trudne, ponieważ jesteś jak, "Cóż, chcę nazwać to coś, co jest fajne teraz, ale chcę też być fajny za 10 lat, chcę coś, co ma trochę długowieczności lub coś." I również natknąć się na to, jak, jak wyróżnić się z tłumu? I myślę, że Will Campbell rzeczywiście zrobił naprawdę ładnycytat, dawno temu, mówił o tym, jak to było rodzajem odpowiedzi na te inne rodzaje błysku w nazwie.
Will Johnson: To była zdecydowanie odpowiedź na przemysł, kiedy zaczynaliśmy w 2010 roku, kiedy to było jak, "Wow," to był trochę trudny czas, trochę recesji wychodzącej z tego, a my byliśmy jak, "Wiesz co, po prostu chcemy czegoś, co trwa, chcemy czegoś w rodzaju tego cytatu, dzieciaka, Gentleman Scholar," czułem, że to ma ten rodzaj, rodzaj świeżego klimatu, ale także rodzaj starego klimatu czasu.I myślę, że jest w tym trochę z tego rodzinnego środowiska, które mamy tutaj też, czuje się jakbyśmy wszyscy byli zebrani razem jako uczeni, próbujący uratować każdy kawałek tego, co możemy znaleźć.
Will Johnson: Dowiedziałem się później, że po nazwaniu wszystkiego, wyjechałem, a moja rodzina zebrała się wokół mnie i powiedziała: "Wiesz, że mamy tu taki cytat. Jesteś dżentelmenem i uczonym, a twoją hojność pokonuje tylko twój ekstremalny wygląd".Dopiero później usłyszałem to i pomyślałem: "No to chyba tak miało być." Tak więc od tego się zaczęło.
Joey Korenman: Znalazłem cytat, odrobiłem pracę domową na temat ciebie i drugiego Willa, i tak dla wszystkich słuchających, nigdy wcześniej nie spotkałem Willa, ale za każdym razem, gdy ktoś o nim wspomina, to również o jego współzałożycielu, Willu Campbellu, i wszyscy nazywają was Willami, co wydało mi się naprawdę zabawne.
Will Johnson: To prawda. To prawda.
Joey Korenman: Ale znalazłem wywiad, chyba sprzed jakiegoś czasu, Little Black Book to była strona internetowa i myślę, że zobaczymy, miał ten cytat, powiedział: "Prawdę mówiąc, nazwa była odpowiedzią na inne firmy i nasze doświadczenie w branży. Wiedzieliśmy, że jeśli mielibyśmy założyć własne studio, to chcielibyśmy je trochę podnieść, wprowadzić więcej rodzinnej atmosfery i stworzyć miejsce, gdzie ludzie są inspirowani do robieniaŚwietna robota" i to się zgadza z tym, co właśnie powiedziałeś. Ale jestem ciekaw, bo była tam część o tym, że to była odpowiedź na inne firmy i nasze doświadczenie w branży, a przed założeniem Gentleman Scholar, ty i zakładam, że Will Campbell też pracowaliście dla innych studiów i jestem ciekaw, jakie rzeczy postanowiliście robić inaczej?
Will Johnson: Myślę, że było ich kilka, to znaczy, wracając do samej nazwy, podobał nam się pomysł Gentleman Scholar, który miał ten rodzaj luzu wiekowego, a my byliśmy młodzi, to znaczy, wracasz do 2010 roku, byliśmy czymś w rodzaju dzieciaków, które wciąż nawigowały przez wszystko. Więc myślę, że chcieliśmy natknąć się na to, że on jest jak, uczeni, i jesteśmy pewni siebie, rozumiemy rzeczy, nawet jeśli, my...niekoniecznie.
Will Johnson: I druga część tego jest, że odpowiedzi są rodzajem rzeczy, które chcieliśmy spróbować trochę inaczej. Byliśmy po prostu naprawdę do tego rodzaju jak współpracy, wszystkie ręce na pokładzie. Jesteśmy wszyscy w tym razem mentalności, i myślę, że naprawdę chcieliśmy dbać o freelancerów i naszych ludzi i byliśmy bardzo ostrożni o artystów, że mamy rodzaj spreparowane lub wybrane lub sparowane iwięc to było trochę takie samolubne, jak "Chcemy się tylko dobrze bawić", co przełożyło się na ludzi, którymi się otaczaliśmy, którzy mieli ten sam etos, etykę pracy lub talent, którego szukaliśmy. Więc tak naprawdę od tego wszystko się zaczęło, a reszta to już historia.
Joey Korenman: Tak. To, co opisałeś, to zespół artystów o podobnych poglądach, którzy spotykają się razem z podobnym etosem i etyką pracy. Brzmi to tak, jakbyś próbował zbudować coś w odpowiedzi na rzeczy, których doświadczyłeś wcześniej, więc czy w innych studiach, i nie wymieniaj nazwisk, ale zawsze jestem ciekaw, ponieważ spojrzałem na twój LinkedIn i zobaczyłemJeśli wejdziesz na mograph.net w tamtych czasach, to usłyszysz, że w niektórych studiach panuje kultura, w której wszyscy zostają do północy każdej nocy, a niektóre studia mają reputację nadużywających freelancerów i płacących im z 60-dniowym opóźnieniem. Jestem więc ciekaw, czy miałeś jakieś doświadczenia tego typu, które ukształtowały twoje studio.
Will Johnson: Myślę, że część z tego była spowodowana przez nas samych, niektóre późne noce były naprawdę spowodowane przez nas samych, a Will Campbell, ja i Kevin Lau, który jest jednym z właścicieli Timber, pracowaliśmy razem bardzo ciężko i bardzo szybko i po prostu wlewaliśmy siebie we wszystko. I myślę, że nie było to odzwierciedleniem firmy, tak jak było,po prostu lubiliśmy przebywać ze sobą.
Will Johnson: Zobaczyliśmy kulturę w tie up i pokochaliśmy sposób, w jaki wszyscy zbierali się razem, aby pójść na drinka po pracy lub po prostu pobyć ze sobą. Więc wiele z tych rzeczy, myślę, że w naszych doświadczeniach, negatywność lub cokolwiek, co mogło być, że"Oderwijcie się, zrobimy to szalone inaczej", to były rzeczy, które słyszeliśmy, niekoniecznie takie, których doświadczaliśmy po naszej stronie.
Will Johnson: Więc mieliśmy sporo szczęścia, wiem, że było wiele opowieści grozy lub ludzi, którzy mieli doświadczenia lub po prostu zostali całkowicie pobici. I myślę, że to pobicie, które być może miało miejsce, było po prostu chęcią poznania i zanurzenia się głębiej i odkrycia więcej o nas samych, chyba że ktoś napisał nas i był jak jakiś rodzaj bata lub uderzył nas zwszystko, to było tak, jakbyśmy byli w tym dla siebie.
Joey Korenman: Mam. Dobra, wrócimy do [crosstalk 00:10:50], to jest ważny punkt, który właśnie zrobiłeś. Więc chcę się dowiedzieć trochę więcej o Gentleman Scholar i przeglądałem twoje portfolio przez cały tydzień. I wracając do twojego Vimeo, jak do wczesnych, wczesnych dni. I jedna z rzeczy, która uderza mnie o twoim studiu jest tak wiele niesamowitych studiów teraz,Trudno je wszystkie śledzić, ale powiedziałbym, że większość z nich ma coś w rodzaju stylu domowego, czyli zawsze jest różnorodność w wyglądzie pracy.
Joey Korenman: Ale niektórzy ludzie są naprawdę dobrzy w jednej rzeczy. I wtedy dostają, jest jak ta wzmacniająca pętla sprzężenia zwrotnego, gdzie są dobrzy w danej rzeczy. Więc klienci przychodzą do nich po tę rzecz. Więc robią więcej tej rzeczy. A twoja strona i twoja praca jest tak różnorodna, że wygląda jakby pracowało nad nią 50 różnych firm. Prawie trudno mi sobie wyobrazić, że są inne takie firmy. To znaczy, ja...powiedziałbym Big Star i Sarofsky i takie miejsca, Imaginary Forces. To znaczy, są po prostu wszystkie te różne spojrzenia i zawsze jestem ciekawy, jak to robisz i dlaczego nie zaczniemy od tego, jak zdobywasz klientów, aby pozwolili ci to wszystko zrobić, bo czyż nie jest to kura i jajko, jeśli nie ma tego w twoim portfolio, nie zatrudnią cię do tego, prawda? Czy jest jakiś sekret, który znasz.
Will Johnson: O, żadnych tajemnic, chciałabym, żebyście znali jakąś tajemnicę lub znali kogoś, kto ma.
Joey Korenman: Szantaż.
Will Johnson: Tak. To jest rodzaj złotego biletu. Tak. Masz rację. To jest wiele różnych prac i mogę się w nich poruszać. Ale myślę, że najważniejszą rzeczą jest to, że podejmujemy ryzyko. To jest prawie tak, że jak na początku, wspomniałeś o kawałku Johna Malkovicha jakiś czas temu, jeden z pierwszych kawałków, które zrobiliśmy w GS, jak dawno temu, i to było coś, co po prostu natknęło się naWskoczyliśmy na niego i była to seria tego typu rzeczy, w których pojawiał się projekt, albo słyszeliśmy o czymś, nawet do punktu i w rozmowie typu "kura czy jajko" wiedzieliśmy, że musimy zrobić coś, aby móc to zdobyć.
Will Johnson: Nie przejęliśmy dużego portfolio, gdy zaczynaliśmy. Zaczęliśmy od zera. Mieliśmy kilka projektów, które zrobiliśmy i kilku klientów, z którymi pracowaliśmy, którzy byli jak, "Tak, to są w porządku faceci. To Gentleman. Nie wiem, czy są jeszcze uczeni, ale może." I tak, po prostu robiliśmy rzeczy w domu, wypychaliśmy rzeczy na zewnątrz, wypychaliśmy rzeczy na zewnątrz, wypychaliśmy rzeczy na zewnątrz.Byliśmy najgłośniejszymi ludźmi w pokoju, chodziliśmy na imprezy, czuliśmy się jak w jakimś wyścigu kandydatów, gdzie byliśmy wszędzie, gdzie każdy chciał być, "Hej, jesteśmy tu, jesteśmy tu, jesteśmy tu".
Will Johnson: Więc zaczęło się od tego, a potem portfolio przeszło w to, że nigdy nie byliśmy obaj, Will Campbell i ja nigdy nie byliśmy typem ludzi, którzy mają wyraźny styl. Myślę, że obaj lubimy tak wiele różnych rzeczy. Zawsze przypisuję to mojemu własnemu "ADHD, stylistycznemu ADHD", gdzie po prostu lubię "Lubię wszystko. Chcę spróbować tego. Teraz chcę spróbować".to. Spróbujmy tego".
Will Johnson: I stamtąd wszystko rozkwitło w artystów, których mamy, i w rodzinę, którą mamy, gdzie jest to po prostu grupa ludzi, którzy lubią tworzyć rzeczy i może nie mają konkretnego stylu, może mają, ale są również zainteresowani uczeniem się poza tobą, to jest jak ten typ ludzi, gdzie jest tak, że jesteś fantastycznym ilustratorem, ale chcesz również nauczyć się 3D, to jest tak, że przyjdź do nas,woda jest w porządku.
Will Johnson: Myślę, że to właśnie w ten sposób otrzymaliśmy ten szalony zakres pracy. Ale pójście za pracą było zdecydowanie tym, jak, trzeba coś zrobić w domu i udowodnić, że się to ma, tak jak powiedziałeś.
Joey Korenman: Chcę zaznaczyć, że chodziliśmy na imprezy i starałeś się o pracę w studio. Zakładałem, że to były przypadkowe imprezy w LA, albo coś w rodzaju PromaxBDA.
Will Johnson: Tak, tak, tak, to będzie AICPs, PromaxBDA, czasami, imprezy domowe, czasami to działa, nie wiem. Ale pukanie, ale tak, to było zdecydowanie bardziej jak obwód. Dostać się do Nowego Jorku, staramy się znaleźć gdzie agencje będą, zaprosić ludzi na lunche i kolacje i rodzaj po prostu być jak najgłośniejszy, jak powiedziałem, jak, po prostu zrobić trochę hałasu, piskliwe koło. Prawda?
Joey Korenman: Tak. Myślę, że wielu słuchaczy ma teraz grymas na twarzy, ponieważ, i powiem ci dlaczego, znalezienie miejsca, gdzie agencje się kręcą, pójście na imprezę z ludźmi z agencji i próba załatwienia jakiegoś interesu. Myślę, że wielu artystów jest tym przerażonych. To jest jak przeciwieństwo tego, co większość ludzi wolałaby robić.więc jestem ciekawa, czy ty i Will Campbell jesteście stworzeni do tego świata? Czy musieliście zmusić się do bycia niewygodnymi i zrobienia tego.
Will Johnson: Zabawne. Świetne pytanie. Powiedziałbym, że jeśli zapytasz Willa Campbella, jego odpowiedź będzie w 100% inna niż moja. Ale będę mówił w jego imieniu, więc przepraszam, Will. Myślę, że najważniejszą rzeczą jest to, że jesteśmy do tego stworzeni i nie. Uwielbiam być wrzucany w ogień, uwielbiam improwizację, uwielbiam być głośny, jeśli zapytasz kogokolwiek tutaj, kiedy nie jestem w biurze, ludzie są prawdopodobnie"Powiew świeżego powietrza". Ja muszę myśleć i zakładać słuchawki, podczas gdy Campbell jest naprawdę inteligentny, techniczny, absolutnie utalentowany i połączyliśmy to, co ja mam w ustach, z tym, co on myśli strategicznie, w ten wymuszony sposób.
Will Johnson: Więc to była absolutnie ta introwertyczna ekstrawertyczna kombinacja, którą zbudowaliśmy razem, a następnie zmusiliśmy do pójścia. Więc to prawdopodobnie nie ma zbyt wiele sensu i większość ludzi nie ma tak rozdwojonych osobowości jak my. Ale to wymaga czasu. To wymaga trochę wysiłku, aby zmusić się do pójścia na imprezę i spędzenia czasu z grupą ludzi, zwłaszcza jako artysta, myślę, że mogę całkowiciezrozumieć.
Joey Korenman: Pamiętam, że przez cztery lata prowadziłem studio w Bostonie i tam nauczyłem się robić Dog and Pony Show, zabierać klientów na lunch i tym podobne rzeczy. I nie przychodziło mi to naturalnie. To było bardzo, bardzo, bardzo przerażające. I chciałem to wszystkim wytknąć, bo to jest coś, co często się gubi, kiedy widzisz odnoszącego sukcesy...i wygląda na to, że wszystko idzie jak po maśle, na początku zawsze jest ten naprawdę niezręczny okres dojrzewania, kiedy nikt o tobie nie słyszał i musisz w zasadzie kupować ludziom lunch, żeby z tobą porozmawiali i takie tam.
Will Johnson: To prawda. Nieważne, jak bardzo ekstrawertyczny jesteś, w momencie, gdy wychodzisz na zewnątrz i zaczynasz grać z innymi ludźmi, zaczynasz myśleć: "Chwileczkę, nadal jestem artystą i nadal jestem naprawdę dziwny". I myślę, że to jest w porządku. Myślę, że po prostu mówić o tym przez sekundę, że myślę, że to jest w porządku być dziwnym. Myślę, że wiele z tego było jak obejmowanie naszychdziwactwa i nasze niezręczności i to jest wciąż wiedząc, że masz coś do zaoferowania w rozmowie, bez względu na to, jak lub z kim rozmawiasz, wciąż będziesz miał uwagę ludzi, kiedy pójdziesz na imprezę lub pójdziesz na spotkanie, jesteś tam, ponieważ zrobiłeś coś, co interesuje ludzi lub że próbujesz zrobić coś, co interesuje ludzi.
Will Johnson: I wszyscy staramy się mówić do ludzi w ogóle. Więc jak to robisz, lub jak to przychodzi, myślę, że to jest rodzaj największej rzeczy. I jestem pewien, że dostaniemy się do więcej rzeczy z etyki pracy, ale wiem, że wiele z tego jest po prostu, dostać się z powrotem na konia, dostać się z powrotem na konia. I to działa dla nas tylko jako rodzaj osobistej notatki bocznej. Że rodzaj jak mieliśmy siebie nawzajem, aby być jak, "I"Nie chcę tego robić. Musimy to zrobić. W porządku, zróbmy to." W przeciwieństwie do wewnętrznego monologu: "Jak do cholery to zrobić?"
Joey Korenman: Łatwo się z tego wycofać, jeśli jesteś tylko ty. To wspaniale, że był inny Will, na którym mogłaś się oprzeć.
Will Johnson: Dokładnie.
Joey Korenman: Tak. Porozmawiajmy o twoim zespole, wspomniałeś o tym i to jest dla mnie fascynujące, ponieważ w ciągu ostatnich kilku miesięcy przeprowadziłem wiele wywiadów z właścicielami studiów i wydaje się, że istnieje ten wspólny wątek z takimi studiami jak twoje, które mają bardzo szeroki zakres stylów, które są w stanie realizować, gdzie główny zespół jest po prostu stabilny, absolutny killer generaliści, i po prostu tojak losowy asortyment projektantów/3D modelarzy, animatorów/stop Motion, a następnie można jakby uzupełnić to o specjalistów freelance.
Joey Korenman: Jak przyciągasz do swojej firmy takie niesamowite talenty? Bo twoja firma jest teraz duża. Zajrzałem na twoją stronę i jest tam chyba ze 40 osób. Jak to robisz?
Will Johnson: Tak, to świetne pytanie. Kiedyś robiliśmy to na imprezach z piwnym pongiem. Tak. To był jeden sposób. Ale to ostatecznie przekształciło się w nas, wychodzących i szukających ludzi tam, gdzie przebywamy, uderzamy na ulice, chodzimy do szkół, myślę, że po prostu, i praca też, to jest największa rzecz. Piwny pong oczywiście jest żartem, praca jest naprawdę rodzajem tego, co dało nam tyle, ile możemy dostać.Jeśli chodzi o to, że artyści wychodzący ze szkoły zauważają nas, a potem starają się być naprawdę miłymi ludźmi, to nie wiem, czy to na pewno odpowiada na pytanie. Trochę straciłem wątek na sekundę.
Joey Korenman: Ujmę to tak: czy o talent trzeba konkurować tak samo, jak o pracę?
Will Johnson: Tak. Zdecydowanie tak. Myślę, że wracając do twojego pierwszego pytania. Absolutnie mamy ten sam zakres zabójczych generałów, o których wspomniałeś wcześniej. Myślę, że to jest właśnie to. Mamy tu grupę ludzi, którzy są po prostu naprawdę utalentowani i myślę, że największym zagrożeniem jest to, że wszyscy chcą się ciągle uczyć. Myślę, że to jest największa rzecz, przynajmniej z naszej strony.i widzą, że ktoś inny to robi i mówią: "To jest naprawdę fajne". I myślę, że to właśnie tam zaczęliśmy, typ pracy, typ ludzi, typ klientów, typ agencji, z którymi pracowaliśmy, był typem ludzi, którzy byli jak, tak, i wiesz.
Will Johnson: I myślę, że przyciąganie, że był trudny po prostu w tym, że jest, myślisz, że, "Dobra fajne, jak ludzie wychodzących ze szkoły lub ludzi w branży lubią to zrobić," jest trochę łatwość i jest w stanie rodzaj być jako specjalista, oczywiście, talent i w żadnym wypadku przez podejmowanie niczego od nikogo. Ale talent, który idzie do bycia w stanie rodzaj nurkowania i zmienić swojemózg, jak ta olbrzymia dźwignia, która jest ciągnięta, robiłem tutaj garść naszych wniosków o tym, jak ciężka jest ta dźwignia.
Will Johnson: Ale trudno jest przyciągnąć ten talent, ponieważ wiele studiów go szuka. Wiele utalentowanych studiów, ludzi, na których wzorowaliśmy się przez 10 lat, również patrzy na tych wszystkich zabójczych generałów i mówi: "Chcemy ich w naszym zespole".dać im tę edukację lub dać im możliwość kontynuowania nauki lub siedzenia w pokoju i posiadania głosu i to naprawdę bardzo nam pomogło.
Joey Korenman: Tak, to znaczy, to jest zdecydowanie wspólny wątek z wieloma właścicielami studiów, z którymi rozmawiałem i coś, z czego nie zdawałem sobie sprawy aż do niedawna, myślę, że po prostu kluczem do posiadania wspaniałego studia jest posiadanie wspaniałego zespołu, a to wymaga tony pracy. To nie jest łatwe. To nie jest tak, że płacisz wystarczająco wysoką pensję i oni przyjdą, musisz zrobić wiele innych rzeczy, a jeśli chodzi o to, co jest warte, aKilku z naszego zespołu pracowało z wami i mówili, że macie jedno z najfajniejszych biur, co jestem pewien [crosstalk 00:22:45].
Will Johnson: Dziękuję, dziękuję. Doceniam to.
Joey Korenman: Znalazłem ten niesamowity cytat z postu Motionografa z 30 października 2010 r. Od Justina, który powiedział: "Umieść to na swoim radarze i śledź to," William Campbell, Will Johnson i Rob Sanborn uruchamiają Gentleman Scholar, przewidujemy wielkie rzeczy." I faktycznie było tam też kilka komentarzy, jak, "Och, to wygląda świetnie." Więc wiem, że to pewnie dziwne słyszeć ten cytat, aleoczywiście bardzo dobrze sobie poradziliście i nieźle się rozwinęliście.
Joey Korenman: W tym samym czasie było wiele studiów, które nie rozwijały się, a nawet upadły lub zostały zamknięte w tym samym okresie czasu. Jestem więc ciekaw, czy masz jakieś spostrzeżenia, co pomogło tobie i zespołowi Gentleman Scholar nie tylko przetrwać przez prawie 10 lat, ale także rozwijać się i odnosić sukcesy.
Will Johnson: To kolejne świetne pytanie. Fajnie jest wrócić i usłyszeć taki cytat. Czuję się jak "Wow, 10 lat prawie, to szaleństwo." Myślę, że wiele z tego to, że zawsze szukamy tego, co możemy zrobić dalej. Myślę, że masz trochę tego, jak podejmowanie ryzyka kombinacji współpracy od nas, przynajmniej po naszej stronie, byliśmy, to było jakby rdzeńco robimy. Kiedy mamy przestój, siadamy, robimy kolejny projekt, byliśmy jak, "Co jest następną rzeczą, co jest następną rzeczą?"
Will Johnson: Niezależnie od tego, czy jest to technologia, przez pewien czas zajmowaliśmy się AR/VR, kiedy to jakby po raz pierwszy się pojawiło, byliśmy jak "Zróbmy wewnętrzny projekt". I zespół zrobił jakby małą ilustrację, która przekształciła się w narrację, która przekształciła się w cały, jakby świat VR. Więc to zawsze są tego typu rzeczy, zawsze jesteśmy rodzajem podążania za tymi kreatywnymi wątkami po naszej stronie.
Will Johnson: I myślę, że pracujemy naprawdę ciężko. Wiem, że trochę się w to zagłębimy. Ale pracujemy naprawdę ciężko, czy to na imprezach, czy chodzimy na imprezy, czy to jak rozmawiamy z ludźmi, czy wychodzimy do świata i robimy się znani, ale także w rodzaju pracy, którą wykonujemy. W tej pracy jest dużo nas samych, jakby ukrytych. I to jest rodzaj, możeże częścią ryzyka, o którym mówię, jest to, że kiedy wylewasz siebie na świat, podejmujesz ryzyko mówiąc: "Hej, świecie, oto jestem, to ja, to moja osobowość, to wszystko".
Will Johnson: I masz nadzieję, że świat zareaguje na to w pozytywny sposób. Myślę, że trudno jest powiedzieć, że to wszystko są magiczne rzeczy, które zrobiliśmy. Ale myślę, że dla nas to był zdecydowanie proces uczenia się.
Joey Korenman: Kilka razy wspomniałeś o ryzyku i chciałbym cię o to zapytać, zanim przejdziemy do następnego tematu. Założenie studia jest ryzykownym przedsięwzięciem dla każdego, nie ma gwarancji, że się uda. A ja, próbując tego, wiem z pierwszej ręki, że jest tyle presji, kiedy już się zacznie działać, żeby tego nie spieprzyć.
Joey Korenman: Kiedy mówisz, że podejmujemy ryzyko, zastanawiam się, czy mógłbyś to trochę rozwinąć. Powiedziałeś, że oczywiście podejmujecie ryzyko twórcze i robicie rzeczy, które być może ludzie uznają za dziwne, niedobre lub jakiekolwiek inne. Ale bądź konkretny, jakie jest to ryzyko, które podejmujesz, bo możesz zrobić coś i wywalić kupę kasy, a potem wszyscy twoi klienci się na ciebie wkurzą.a studio się zamyka, jak to jest, kiedy mówisz, że podejmujemy ryzyko, czy to właśnie masz na myśli w jakiś sposób?
Will Johnson: Myślę, że to jest trochę tego, to jest trochę tego. Myślę, że jest też trochę tego. I myślę, że jest też, być może, ten rodzaj ryzyka energetycznego. Sprowadzasz grupę artystów, otaczasz się ludźmi, ludźmi o podobnych poglądach. Więc pozwól mi pomyśleć o tym przez chwilę, ponieważ ryzyko jest, używamy tego słowa często tutaj, ryzyko jest rodzajem słowa, które rzucamy tutaj iPodejmujemy wiele wyzwań, w których siadamy w pokoju, patrzymy i mówimy: "Dokąd zmierza świat? Co zrobimy, by określić naszą rolę i kierunek rozwoju świata?".
Will Johnson: Myślę więc, że ryzyko, o którym mówimy, polega na tym, że postawimy stopę na zewnątrz, zrobimy krok i możemy zmierzać w złym kierunku, czy to w kierunku kreatywnym, czy technologicznym, czy coś w tym stylu. Myślę więc, że dla nas to było jak, ryzyko, to tak naprawdę jedna noga przed drugą, czy zmierzamy we właściwym kierunku? JakTo naprawdę łatwe, gdy mamy trzy osoby w pokoju, jak, "Och, fajnie, łatwo spakować torby, przejdźmy do następnego pokoju". Ale gdy masz 40 osób, jak mówisz o teraz, trzeba być naprawdę przemyślane, czy dostajemy odpowiednie rodzaje pracy, a więc te ryzyka i rodzajeProjekty, które przynosimy lub których szukamy, to wyzwanie, które polega na wciśnięciu się w ten świat.
Joey Korenman: Myślę, że jak jako właściciel, czasami prawie się jak, odporny na to trochę, nie zdając sobie sprawy, i wielką rzeczą jest, że Gentleman Scholar jest teraz zakładam, w miejscu, gdzie jest o wiele mniej niebezpieczeństwo całej rzeczy eksploduje na chwilę, w pierwszym roku lub dwóch, że jest prawdziwe, prawda, i tak podejmowanie ryzyka w tym okresie może opłacać się w dół drogi, ale jest to równieżI musisz mieć do tego żołądek, jeżeli twoim celem jest założenie studia, które będzie trwało dekadę i będzie robiło niesamowitą pracę, czasami naprawdę musisz iść na całość, wiesz, postawić...
Will Johnson: Tak, na pewno. Myślę, że masz rację, to znaczy, ryzyko jest pójściem na całość, to jest popychanie siebie i rodzaj wystawiania siebie na zewnątrz i mówienie tym ludziom, "Hej, to jest to, co robimy." I myślę, że ryzyko i cudzysłów ponownie po tej stronie było to, że nie mieliśmy tony doświadczenia w branży. Nie byliśmy doświadczonymi weteranami przez jakąkolwiek część wyobraźni, byliśmyNadal zastanawiamy się nad sobą, jaki rodzaj stylu chcemy robić, czy będziemy się rozwijać, jak szybko, jak wszystkie te rzeczy, jakimi artystami chcemy się otaczać?
Will Johnson: Myślę, że wiele z tych rzeczy było przerażających, jeśli zrobimy ten projekt, jeśli powiesz to słowo, jeśli umieścisz ten PDF razem lub zdecydujesz się nie brać projektu, czy to jeszcze zatonie? Czy to sprawi, że przesuniesz się na dno jakiejkolwiek listy lub w nieznane? Więc myślę, że wiele z tych rodzajów ryzyka, prawda? Albo nawet nie myślisz o nich już. To po prostuAle na początku było to coś, o czym bardzo dużo myśleliśmy podczas każdej rozmowy.
Joey Korenman: W porządku, więc przejdźmy do powodu, że ten wywiad dzieje się dzisiaj. I mam zamiar rodzaj ustawić to dla wszystkich słuchających, bo zakładam, że większość ludzi prawdopodobnie przegapił to i nawet nie wiem, co to jest. Więc było trochę kontrowersji na Twitterze, bardzo mały jeden faktycznie, byłem w kilku i to jest mniejszy jeden. Ale w porządku, więc katalizator był to z powrotem w2018, School Motion złożył E-book, został nazwany Experiment, Fail, Repeat. To, co zrobiliśmy, to dotarliśmy do wielu ludzi, myślę, że dotarliśmy do ponad 100 liderów branży, takich jak Will, a ponad 80 odezwało się do nas.
Joey Korenman: I co zrobiliśmy, to wzięliśmy stronę od Tima Ferrissa i jego książki "Plemię mentorów", gdzie zadaliśmy wszystkim ten sam zestaw pytań, a następnie wydrukowaliśmy odpowiedzi wszystkich. I mamy ten niesamowity E-book, i każdy może go pobrać, będzie link do niego w notatkach do programu. I tak jedno z pytań brzmiało, jaka jest różnica między dobrym projektem Motion design a świetnym? I Will'sOdpowiedź brzmiała: "Artyści przy wielkich projektach, nigdy nie osiadają na laurach, zadają pytania, pokazują swoją pracę rówieśnikom, prowadzą rozmowy, angażują ludzi, których szanują, z których opiniami dzielą się podstawowymi wartościami, naprawdę idą na całość, nie półkwasu", a na koniec powiedziałeś: "To branża typu wszystko albo nic i musisz udowodnić swoją wartość".
Joey Korenman: Tak niesamowita rada. Zgadzam się z nią w 100%. Więc potem, wiele miesięcy później, próbowaliśmy wykorzystać te treści, zatrudniliśmy kogoś do przejrzenia książki i wyciągnięcia świetnych cytatów i zrobienia postów w mediach społecznościowych. I niestety, nie mieliśmy wystarczającego nadzoru, więc twój cytat został wycięty, jak cały kontekst został utracony i wszystko, co zostało opublikowane na Instagramie i Twitterze było, "To wszystko albo nic".Więc przede wszystkim biorę za to odpowiedzialność i zmieniliśmy niektóre z naszych procesów, aby to się nie powtórzyło.
Joey Korenman: I chcę publicznie przeprosić Will i Gentleman Scholar za utratę kontekstu, ale chcę zapytać o to, bo szczerze mówiąc, byłem trochę zaskoczony tym, jak bardzo niektórzy ludzie zdenerwowali się tym cytatem, bo dla mnie jest on właściwie całkiem, to znaczy, nie powiem, że nieszkodliwy, ale jak, nie wiem, mam problem z określeniem, co jest w nim tak denerwujące, myślę, że mogę się domyślić, aleJestem ciekawa, pozwolę ci zacząć. Jestem ciekawa dlaczego uważasz, że ten cytat, wywołał negatywną reakcję u niektórych artystów?
Will Johnson: Myślę, że wszyscy ciężko pracujemy, prawda? Wszyscy w tej branży pracują naprawdę ciężko. Wszyscy doskonalimy nasze rzemiosło. Wszyscy jesteśmy kreatywni, nasze mózgi, nawet jeśli nie trafiają na papier lub stronę ekranu, pracują nieustannie. Więc myślę, że kiedy ktoś widzi taki cytat, to co robi, to mówi co, więc muszę pracować ciężej niż już pracuję, może to jest właśnie to, żezaczęli myśleć w stylu: "To branża typu "wszystko albo nic" i musisz udowodnić swoją wartość, jakbym musiał udowadniać siebie ponad to, co już próbuję udowodnić?".
Will Johnson: Więc myślę, że to może przekształcić się w trochę refleksji, jak, myśląc, że ciężka praca jest ten rodzaj oczekiwanej jakości do naszego przemysłu, a nie coś, co jest doceniane. Więc mogłem zobaczyć do wszystkich ludzi, którzy mieli bardzo wyraźne uczucie. Mogłem zobaczyć, że natknąć się w ten sposób. I myślę, że to jest całkowicie sprawiedliwe i uzasadnione opinie na temat wszystkiego, zwłaszcza z tym, jak ciężko my wszyscywlewać się we wszystko.
Joey Korenman: Tak. Mam kilka przemyśleń, chcę się trochę pobawić. Ale zanim to zrobię, chcę się upewnić, że rozumiem, co miałeś na myśli w pełnym cytacie, z całym kontekstem i wszystkim, w zasadzie podałeś tę niesamowitą listę, to są cechy artystów, którzy pracują nad wielkimi projektami i oczywiście w Gentleman Scholar, to jest to, nad czym pracujecie, wyPracować nad wspaniałymi projektami. A na końcu trzeba udowodnić swoją wartość. Więc jestem ciekaw, co rozumiesz przez udowodnienie swojej wartości?
Will Johnson: Dla mnie chodzi o to, żeby świat cię zauważył. Więc udowadnianie swojej wartości jest, i to na różnych poziomach ważności, prawda? Więc jak udowadniasz swoją wartość, to albo udowadniasz swoją wartość sobie, udowadniasz swoją wartość następnemu facetowi lub dziewczynie, którzy siedzą obok ciebie w studio, udowadniasz swoją wartość agencjom lub klientom, tak, że oni cię zauważają i jesteś jak, "O, cholera, przyprowadźmy ich".w." Przepraszam za przekleństwa.
Joey Korenman: Możesz przeklinać.
Will Johnson: Tak. W końcu drzwi są zamknięte na oścież.
Joey Korenman: Tak, otwórzcie bramy powodziowe.
Will Johnson: Ale dla mnie, to było naprawdę o udowodnieniu swojej wartości w świecie, który jest trochę hałaśliwy, prawda? To jest jak wzniesienie się ponad cały ten hałas i powiedzenie: "Hej, świecie, jestem tutaj. To jest to, co jestem wart dla ciebie. To jest to, co myślę o sobie, i jak mogę pomóc lub nawigować swoją przyszłość." Więc udowodnienie, jest bardziej wewnętrzne niż zewnętrzne, jeśli chodzi o mnie. Ale to znowu, z mojegomózg.
Joey Korenman: Ryan Summers, który jest moim kumplem, miał świetne pytanie i sposób, w jaki to ujął. Chciałem cię zapytać, że to zdanie odbiło się szerokim echem i zdenerwowało niektórych ludzi, bo jeśli interpretujesz to w pewien sposób, to prawie tak, jakby twoja etyka pracy była mylona z twoją pasją. Prawda? Może to jedna z możliwych interpretacji. A ja jestemCzy uważasz, że artyści martwią się o to, że ci, którzy nie pracują po 100 godzin tygodniowo i nie robią wszystkiego, co się da, mogą być postrzegani jako nie tak pełni pasji jak ci, którzy to robią?
Will Johnson: Nie wiem. Myślę, że to dziwne pytanie, czym jest ciężka praca? Myślę, że wyzwaniem dla każdego jest pracować mądrzej, a nie ciężej. Więc nie pracuj 100 godzin tygodniowo, jeśli możesz zrobić to samo w 25 lub 50 lub 80. Myślę, że to jest to, gdzie może być błędne przekonanie o tym, czym jest ciężka praca, siedząc na komputerze lub w studio przez 100 godzin tygodniowo.nie sprawi, że projekt zostanie zrealizowany. I myślę, że jest, znowu, to może być polaryzujące. Ale myślę, że pasja i ciężka praca i etyka pracy są w pewnym sensie tym samym. Dla mnie przynajmniej, myślę, że ilość godzin niekoniecznie zawsze się sumuje. Ale jeśli zależy ci na czymś i jesteś pasjonatem czegoś, będziesz się w to wlewał.
Will Johnson: Nie sądzę, żeby istniała gwarancja, że to zawsze wychodzi najlepiej, czy też z góry założona koncepcja, że wszystkie studia są takie, że musisz siedzieć przy tym biurku i to robić. Ale myślę, że pasja i etyka pracy są w pewnym sensie takie same. W przeciwnym razie pasja lub produkt końcowy po prostu siada w szafie lub w szufladzie i nic nie jest robione lub po prostu zostaje i popada w stagnację.Myślę, że to jest tak, że jeśli bez jednego, nie masz drugiego i lub jeśli chodzi o kreatywne lub tworzenie pasji zestawu, więc myślę, że do młodych artystów lub młodego pokolenia, które wychodzi, nie sądzę, że istnieje oczekiwanie, aby pozostać i szlifować i trzeba zarobić, dostajesz się tutaj i usiąść w tym fotelu i zarobić.
Will Johnson: To rodzaj z góry przyjętej koncepcji, że przychodzisz tutaj, pozostajesz głodny, zadajesz pytania, uczysz się i siedzisz, a kiedy jesteś tutaj, jesteś podłączony przez całą drogę, kiedy wychodzisz i dzień jest zakończony o 6:00 lub 7:00, lub kiedykolwiek jest czas zakończenia, to jest jak, "Idź, zabierz stąd piekło", idź do muzeum, idź się zainspirować, ponieważ kiedy wrócisz, będziemy mieć jeszcze bardziejNie sądzę, żeby istniała taka potrzeba czy chęć, żeby nasi artyści czy ogólnie artyści we wszystkich studiach wypalili się, bo to nie jest dobre dla nas wszystkich.
Joey Korenman: Racja. Tak, więc mam kilka przemyśleń na ten temat i chcę rzucić moje, myślę, że tak, jedna z rzeczy, kiedy widzę reakcję przeciwko temu rodzajowi sentymentu, a jest tego dużo w Internecie, ten rodzaj jak hustle, grind, work harder than the next person messaging out there. I to może być przesadzone i ciężka ręka i wszystkie te rzeczy. Ale szczerze mówiąc, myślę, że jest dużoprawda w tym i chcą, ale myślę, że to jak wszystko na mediach społecznościowych, wszystkie niuanse się gubią.
Joey Korenman: Więc jeśli jesteś w 20s, i jesteś samotny, i kochasz Motion design, to będziesz chciał pracować całą noc na rzeczy i jak praca 100 godzin będzie radość, bo jesteś uczenia się. Ale potem, gdy jesteś w 40s i może masz rodzinę i hipotekę, i jesteś po prostu znacznie lepiej w tym teraz i nie trzeba pracować, że ciężko, to jest w porządku, aby po prostu pracować 9:00 do 5:00 lub coś jakto. Ale potem, i myślę, że to jest chyba jasne dla większości ludzi. Ale jedna rzecz, którą wiem, nie jest jasna, bo rozmawiałem z wieloma naszymi absolwentami i wieloma ludźmi z branży. Jedna rzecz, która nie jest jasna w ogóle, myślę, że jest to, że są poziomy w tej branży.
Joey Korenman: I byłem naprawdę szczęśliwy z School of Motion, aby być w stanie porozmawiać z niektórymi z najbardziej udanych projektantów Motion tam. I powiem ci prawie bez zarzutu, mam na myśli, w zasadzie 99,9% z nich pracować swoje tyłki off sposób cięższy niż większość ludzi są skłonni do pracy, są gotowi być zmęczeni i nie iść na tę imprezę, i do, w niektórych przypadkach się rzucić przez ich znaczących innych, bo jak,Istnieje korelacja między tym, jak ciężko ktoś jest skłonny pracować, a tym, jak wysoko w branży może zajść, i nie widzę ścieżki, która kończy się ukończeniem college'u czy czegoś takiego, wejściem do branży, pracą 40 godzin tygodniowo przez 10 lat, a na koniec otwierasz Gentleman Scholar i to z sukcesem, prawda?
Joey Korenman: Może nawet nie jestem do tego zdolny. I szczerze mówiąc, nie sądzę, że jestem. Ale jestem ciekaw, czy ten opis był dokładny? Nie mogę sobie wyobrazić, że potrzeba było 40 godzin tygodniowo, żeby założyć Gentleman Scholar i doprowadzić go do tego miejsca.
Will Johnson: Racja. Nie. Mogę to potwierdzić. Ale myślę, że jeśli naprawdę kochasz to, co robisz, będziesz ciężko pracował bez względu na to, czy ktoś cię o to prosi, czy masz gigantyczny cel końcowy w głowie, czy są to modele pociągów, prawda, jeśli to byłaby twoja pasja, włożyłbyś w to wszystko siebie, jak każdy, kto jest pasjonatem, zrobi wszystko, abyjakby stał się najlepszy w tym.
Will Johnson: I myślę, że to zawsze był rodzaj mentalności tutaj, że to jest jak wiedzieliśmy tylko z tego, jak przemysł rodzaj jest w ogóle, gdzie jest tak wiele utalentowanych ludzi tam, jest po prostu tak wiele utalentowanych ludzi, że coś moja rodzina zawsze rodzaj nauczył mnie, że może nigdy nie być najbardziej utalentowany, ale zawsze można pracować najciężej. Pochodzę z rodzaju rodziny ludzi, którzymoi rodzice pracowali jak wół, żeby zapewnić byt mojemu bratu i mnie. I wiele z tego odzwierciedla się w mnie teraz, kiedy założyliśmy Gentleman Scholar, wiedzieliśmy, że to będzie trudne. Wiedzieliśmy, że to wszystkie te godziny pomiędzy, nigdy nie będzie tak, że podłączymy się. Ok, od 9:00 do 5:00, założymy firmę, ale czy to... Wtedy rzuciłbym wyzwanie, jakby [niesłyszalne]00:41:51] czy jest jakiś startup kiedykolwiek na powierzchni ziemi, który jest jak mają jak 9:00 do 5:00?
Joey Korenman: Absolutnie nie.
Will Johnson: To jest tak, że jest to rodzaj dzikiego i szalonego szaleństwa. Więc, to znaczy, to jest rodzaj tego, jak, zrobiliśmy to, ponieważ kochaliśmy to. Inni ludzie robią to z konieczności. A niektórzy robią to z innych powodów. Więc mogę mówić tylko o nas.
Joey Korenman: Mam cię. Więc, chcę przeczytać kilka cytatów, które znalazłem, że rodzaj mówić do tego. I chcę spróbować po prostu, jak dostać rzeczywistość sprawdzić, co trzeba działać na poziomie, że ty i twoje studio działać na, jak większość mojego doświadczenia klienta, jak mój, nie wiem, miałem prawdopodobnie dekadę plus faktycznie robi pracę i robi pracę klienta i może pod koniec mojej kariery, robiłemale większość mojej pracy to rzeczy, których nigdy nie widać.
Joey Korenman: I jak wewnętrzne filmy i takie rzeczy, gdzie można mieć 9:00 do 5:00, właściwie można, ale jest kompromis. Kompromisem jest to, że nie dostaniesz spotu Super Bowl robiąc to, po prostu nigdy nie dostaniesz się na ten poziom. Więc oto co było w wywiadzie. I ja i nie pamiętam czy to ty czy inny Will to powiedział, ale cytat był, "Pracujemyciężko i często dość późno w tej branży, kiedy znajdujesz jednostki, które wszystkie dzielą ten rodzaj inspirującej energii, zawsze masz ładny przepływ kreatywności, ludzie rozmawiają, współpracują i pozostają zainspirowani."
Joey Korenman: Zastanawiam się, czy mógłbyś powiedzieć trochę o tym, ile wysiłku, jaki rodzaj etyki pracy jest wymagany, aby wykonać pracę, którą wykonuje Gentleman Scholar, którą postrzegam jako inną od, powiedzmy, rodzaju pracy, która dzieje się wewnętrznie w Bows, jako przykład, mam na myśli, że mają wewnętrznie projektantów Motion, a to, co robią, jest na innym poziomie. To nie jest złe. To po prostuTo, co robisz, jest inne. Jestem więc ciekawa, czy mógłbyś opowiedzieć trochę o realiach tego, co trzeba zrobić.
Will Johnson: To znaczy, myślę, że to jest trochę, to jest work hard play hard. Zdecydowanie gramy ciężko. Ale to ludzie bardziej niż cokolwiek innego, myślę, że byliśmy w stanie otoczyć się naprawdę utalentowanymi ludźmi, którzy, szczerze mówiąc, są mądrzejsi od nas, którzy pracują tutaj bardziej kreatywnie i co nie. A potem myślę, że z tego, to zamienia się w te rozmowy.
Will Johnson: Jak wspomniał Campbell, wierzę w to, że w tym wywiadzie chodzi o współpracę, o to, by pozostać zainspirowanym. A te ciężkie, późne noce stają się łatwiejsze, gdy wprowadzi się godzinę czarownic o 6:37, w której wszyscy po prostu szaleją i pozwalają sobie na swoje dziwactwa, a potem wraca się do siebie i jest się jak "Okej, fajnie. Wszystkie bariery zostały przełamane".Nikt już nie jest z nikim dziwny, a teraz zróbmy jakieś gówno".
Will Johnson: Więc ciężko jest mówić o innych, tych wewnętrznych miejscach, czy czymkolwiek takim, ponieważ myślę, że mieliśmy trochę szczęścia na naszym końcu, aby mieć swobodę twórczą, aby popchnąć rzeczy. I myślę, że trochę z tego jest ryzyko powrotu do poprzedniej rozmowy, ryzyko, że spróbujmy kilku rzeczy, to może nie zadziałać, rzucimy kilka rzeczy na ścianę. I jesteśmy po prostuTo ryzyko jest o wiele łatwiejsze, kiedy możesz je wesprzeć grupą niesamowitych, utalentowanych artystów. Więc to jest, to było nasze, przynajmniej dla nas, szczęście, że mamy to po naszej stronie przez ostatnie 10 lat.
Joey Korenman: Racja. I to faktycznie ma mnóstwo sensu i wydaje się, że to rodzaj sekretu, jeśli zbierzesz odpowiedni zespół, który żywi się nawzajem swoją energią, to prawdopodobnie nie czuje się jak praca przez cały czas. Więc po prostu, aby wyjaśnić, ponieważ większość naszej publiczności nie była freelancerami lub nie pracowała dla Gentleman Scholar. Więc tylko po to, abyśmy mieli jakieś przybliżone pojęcie, jak częstoCzy to jest typowe? Czy to jest po prostu rzeczywistość robienia super, super duper high-endowych rzeczy?
Will Johnson: Myślę, że w miarę jak się rozwijaliśmy, zrobiliśmy naprawdę mocny punkt, aby nie pracować do późna. Wiem, że ostatnio jest kilka projektów, które zostały uziemione trochę później niż byśmy chcieli, ale to nie jest tak typowe jak myślisz, myślę, że struktury są na miejscu. Więc jeśli patrzysz na procent, może 20%, może mniej, mam na myśli, 20% nawet brzmi wysoko, gdy mówię to na głos. Ale wiele razy jesteśmy stąd...o 7:00, 7:30, pracowaliśmy od 10:00 do 7:00, więc to nie jest szaleństwo.
Will Johnson: I tak myślę, że tak, to jest trochę bardziej typowe niż nie. I wiele z tego to mentalność "pracuj mądrzej, nie ciężej", gdzie po prostu mamy odpowiednich ludzi na odpowiednich stanowiskach. I każdy, kto przychodzi, może się podłączyć i być jak, "Ok, fajnie, mamy odpowiednich liderów i odpowiedni zespół 3D, i odpowiednich animatorów." Więc tak, to jest rodzaj, kiedy pojawia się, to jest jak,"Ok, widzimy to", ale nie jest to tak częste, jak może brzmi, myślę.
Joey Korenman: Tak. I mam szybkie pytanie dotyczące godzin pracy. Ktoś z naszego zespołu pytał, czy jest różnica w godzinach pracy artystów w zależności od lokalizacji? Bo ktoś powiedział, że kiedy był w Chicago, osiem godzin było standardem, ale potem w LA, w wielu sklepach, było to 10 godzin. Jestem po prostu ciekawy, czy widziałeś to? Czy jest jakaś różnica?różnicę w biurze w Nowym Jorku i w Los Angeles, czy coś takiego?
Will Johnson: Dobre pytanie. Powiedziałbym, że pracujemy w tych samych godzinach w obu sklepach, czyli w LA i Nowym Jorku, od 10:00 do 7:00. Szczerze mówiąc, nie wiem, czy jest jakaś regionalna rozbieżność w czasie, nie... Poza tym, niektórzy z naszych artystów i sklepów są trochę inni, wiem, że niektórzy tutaj też są od 9:00 do 6:00, a nawet po naszej stronie, nasz zespół produkcyjny przychodzi trochę później.wcześniej niż nasz zespół kreatywny, aby pomóc w uruchomieniu i zamknięciu wszystkiego.
Will Johnson: A potem przychodzą artyści, wszystko jest na miejscu i jesteśmy gotowi do pracy. I mamy nadzieję, że produkcja może chociaż trochę wcześniej wyjść. Więc tak, to jest to. To świetne pytanie. Byłbym ciekawy, gdyby była jakaś ankieta, czy coś, żeby zobaczyć, jakie są różnice w całym zarządzie?
Joey Korenman: Tak, to byłoby interesujące. Może się tym zajmiemy. Chcę porozmawiać trochę o czymś w rodzaju poświęcenia, i nie chcę najpierw przywoływać, zanim przejdziemy dalej, że rozmawialiśmy o ilości godzin, które ktoś przepracował, jako o czymś w rodzaju proxy dla etyki pracy. Ale nie sądzę, że jest to jedyna rzecz, którą można zmierzyć, jeśli chodzi o czyjąś ciężką pracę, ponieważ dwóch artystów może pracować tyle samo, co inni.Dokładnie tyle samo godzin, ale jeden zdecydowanie bardziej się stara. Jestem ciekaw, czy mógłbyś trochę o tym porozmawiać. Poznałem artystów, którzy wydają się mieć intensywność, mają inny bieg niż inni ludzie, i czasami, mam na myśli to, co masz na myśli z etyką pracy?
Will Johnson: Tak, powiedziałbym, że na pewno. I myślę, że kolejną rzeczą, na którą warto zwrócić uwagę jest to, że czas nie jest odzwierciedleniem ciężkiej pracy. Racja. Więc ilość czasu, może być w niektórych aspektach, ale myślę, że to bardziej produkt końcowy, prawda? Powinniśmy patrzeć na to, co wyprodukowałeś, a jak długo nad tym pracowałeś?
Will Johnson: Myślę, że to jest to, gdzie rzeczy stają się trochę bardziej zacięte niż może powinny, to jest niebezpieczeństwo bycia jak, "Cóż, pracowałem przez 120 godzin prosto," kontra jak, "Byłem w stanie wyprodukować tę pięciosekundową animację," jest jak, cóż, to tylko pięciosekundowa animacja i 120 godzin to dużo czasu, aby przejść do tego, oczywiście, w zależności od tego, co rodzaj medium jest, ale to te"Teraz powinniśmy porozmawiać o tym, co jest trudniejsze, a nie mądrzejsze, albo mądrzejsze, a nie trudniejsze". I druga część, poświęcenie. Powiedziałbym, że wszystko, co kochasz, poświęcasz.
Joey Korenman: Pozwól, że cię w to wprowadzę, bo wiem, do czego zmierzasz. I to jest dla mnie ważne pytanie, bo to jest coś, co, wracając do wyrwanego z kontekstu cytatu, który wywołał negatywną reakcję. Myślę, że to, co czuję, to to, że miałeś rację, kiedy zinterpretowałeś to jako, cóż, mówisz, że muszę pracować ciężej niż jestem,I jak mam to zrobić, bo mam trójkę dzieci i opiekuję się starzejącymi się rodzicami, gdzie oczywiście ludzie mają różne obowiązki w życiu i takie tam.
Joey Korenman: Rozmawialiśmy tuż przed rozpoczęciem nagrywania. Wspomniałeś, że obecnie nie masz rodziny. Czy jest to coś, co poświęciłeś, aby móc założyć Gentleman Scholar, odnieść sukces i mieć niesamowity zespół. Czy to była cena wejścia? Czy to tylko przypadek?
Will Johnson: To jest zbieg okoliczności na pewno, dla mnie, tak, chciałbym, to jest takie świetne pytanie, ponieważ myślę, że aby osiągnąć wielkie rzeczy, nie musisz całkowicie odciąć wszystko myślę, to jest jak jest, każdy jest inspirowany przez różne rzeczy lub ma swoją własną ścieżkę lub rodzaj sposobu, aby uzyskać siebie pompowane w celu zrobienia rzeczy, rozmawialiśmy trochę o i przepraszam, Campbell przywołaćtwoja rodzina, ale mówił trochę o, cóż, Campbell ma dwoje wspaniałych dzieci, piękną żonę, jak on robi rodzinną rzecz, ale wciąż jest inspirowany. wciąż jest tutaj, wciąż "Sacrificing," aby być tutaj, ale nie sądzę, że była jakakolwiek rozmowa kiedykolwiek w mojej głowie lub jakiekolwiek plany czegokolwiek, co było jak, "Cóż, zamierzam zrezygnować z tych wszystkich rzeczy, aby rozpocząć Gentleman Scholar".
Will Johnson: To było coś w rodzaju, chcieliśmy rozpocząć tę rzecz, aby być w stanie zrobić więcej rzeczy, być w stanie tworzyć więcej lub cokolwiek takiego. Więc myślę, że z poświęcenia, może trochę czasu, może trochę energii, ale wszystkie te rzeczy są łatwe do przejęcia lub niech rodzaj zniknąć w świecie, gdy jesteś jak absolutnie uwielbiam pokazując się do pracy lub uwielbiasz ludzi, którzy są wokół ciebie lub tyuwielbiasz rzeczy, które tworzysz, jak to wszystko nie wydaje się być poświęceniem w tym momencie.
Joey Korenman: A co z komfortem? Czy to też jest coś, co można poświęcić, bo jestem pewien, że mogłeś też wziąć pełnoetatową posadę w jakimś niesamowitym studiu. Mam na myśli to, że zanim założyłeś Gentleman Scholar, pracowałeś we wszystkich najlepszych studiach, jestem pewien, że złożyli ci oferty pracy i mogłeś powiedzieć "tak" i pracować tam przez 20 lat i nigdy nie musieć się martwić o listę płac i takie rzeczy jakto.
Will Johnson: Na pewno. To naprawdę dobra uwaga. Mieliśmy naprawdę dobrą rozmowę w studiu, kiedy mieliśmy zacząć Gentleman Scholar, usiedliśmy na lunchu i rozmawialiśmy o potencjale, dokładnie tak jak powiedziałeś, przychodząc na pokład jako personel i mając ofertę rozpoczęcia Gentleman Scholar na horyzoncie, zastanawialiśmy się, "Czy powinniśmy to zrobić? Czy powinniśmy to zrobić?Nie rób tego" i pamiętam, że właściciel studia pochylił się nad nim i powiedział: "Powinieneś to zrobić, powinieneś spróbować, po prostu zobaczyć, zobaczyć co się stanie, jeśli cokolwiek, zawsze jest coś, co mógłbyś zrobić po drugiej stronie, ale pójść i postawić się tam i spróbować czegoś", co miało stać się GS i stać się tym rodzajem projektu pasji Campbella i mnie.
Will Johnson: To zdecydowanie odbiło się na mnie i wiem, że na Campbellu również, tak jak słyszymy od innego właściciela studia, i to jest jak, "Spróbuj, bądź sobą na świecie" I myślę, że za każdym razem, gdy ta niewygoda może się wkradać, zawsze wracam myślami do tej rozmowy, byłem jak, "Cóż, próbowaliśmy tego i wciąż tu jesteśmy i to jest czasami, te przejażdżki samolotem są trochęjak klaustrofobia", ale jednocześnie mamy wokół siebie mnóstwo wspaniałych ludzi. I za każdym razem, gdy wracamy do biura, jestem jak naelektryzowana. Czuję, że wszyscy mnie tu inspirują, a Nowy Jork to LA i Nowy Jork, więc mamy w tym względzie sporo szczęścia.
Joey Korenman: Tak, porozmawiajmy o tym, jak zrównoważyć wszystkie te pomysły, czasami wymaga to po prostu kilku późnych nocy i trochę więcej energii psychicznej i robienia, niektóre rodzaje animacji są naprawdę żmudne, a ty po prostu musisz to zrobić. Masz teraz tę dużą firmę i jestem pewien, że masz szeroki zakres artystów i sposób różnych etapów i sytuacji życiowych. I tak, jak ty, myślę, pozwól mitak jakby rzucić na ciebie hipotezę, prawda.
Joey Korenman: Więc jeśli pracujesz nad projektem, i to jest jeden z tych jak naprawdę niesamowite, fajne, twórcze, wielka szansa, rzeczy i wszyscy są podekscytowani o tym, i jesteś coraz bliżej do wysyłki go. I jest ktoś, kto jest młody i nieskrępowany. I jak, po prostu wszystko, co chcą zrobić, to dostać się lepiej w tym i są gotowi ciągnąć wszystkie nocki przez cały tydzień, to masz artystę, który ma rodzinę ii musi wracać do domu o 19:00, 19:30. Widziałem to w studiach, to znaczy, niezamierzone, na pewno.
Joey Korenman: Ale może to stworzyć trochę presji, presji rówieśników, coś w tym stylu, na artystów, którzy muszą odejść i jestem pewien, że nie robi tego tak często. Ale czasami może to stworzyć poziom pretensji, jak, "Jestem Stan, dlaczego nie..." Więc jak to nawigować? I myślę, że to, to rodzaj przemawia do sedna negatywnej reakcji, że cytat miał jest to, że jest to rzeczywistość.Racja? Nie każdy może pracować "ciężej" w różnych okresach swojego życia. A jako właściciel studia możesz wybierać, kiedy to robisz, i brzmi to tak, jakbyś zazwyczaj wybierał, bo to kochasz. Ale kiedy jesteś pracownikiem studia, czasami musisz po prostu odejść.
Will Johnson: Myślę, że to jest trochę, czasami, jest wielki rodzaj rozmowy, ale myślę, że to jest dużo na ludzi, i to jest ta otwarta komunikacja. Myślę, że to jest to, co robi to, w chwili, gdy czuje się, że to jest przeciwstawne lub czuje się, że twój rodzaj hackles są w górę, lub czuje się jak, "Nie robię wystarczająco dużo," lub cokolwiek takiego. I nie masz rozmowy, nie siedzisz w pokoju.nie robisz dzienników, nie widzisz procesu i tego, jak rzeczy się budują i rozwijają. I nie masz tych rozmów, w których mówisz: "Ta młoda broń się rozwija i potrzebuje więcej czasu, więc zostanie do późna, bo chce włożyć ten wysiłek", w przeciwieństwie do innego pokolenia, które mówi: "Muszę wracać do domu, mam noworodka".
Will Johnson: I myślę, że dla mnie, przynajmniej, to zawsze wraca do tej komunikacji rzeczy. To jest jak, myślę, że jeśli nie rozmawiamy lub nie, ty jak idziesz zbyt długo bez rozmowy o procesie lub rozmowy o projekcie lub rozmowy o swoim życiu osobistym, wtedy to zamienia się w to. Przynajmniej tutaj, nie mamy dużo tego, jak uraza na rzeczy, jak jesteśmy, to jest jak, po prostu, tyto zrobić swoje rzeczy, wyjść, wiele razy ludzie trzymać wokół, nawet tylko jak, siedzieć obok ludzi i pomóc, użyczyć rękę, wziąć projekt, pokazać im lepszy sposób, aby to zrobić. Więc to dużo jak, to trochę z pomiędzy, lub po prostu jak ludzie chcą pomóc i inne jest ludzie pytają, kiedy potrzebują pomocy, wiesz co mam na myśli?
Joey Korenman: Jest taki pomysł, który kiedyś miałem, i myślę, że zostałem z niego wyparty, że to, co możesz zrobić, to pracować naprawdę, naprawdę, naprawdę ciężko na początku, jak płacić swoje należności, prawda? A później, rzeczy mogą zwolnić, możesz jakby wybrnąć i myślę, że to jest prawdopodobnie sposób, w jaki większość ludzi patrzy na rodzaj rozpoczęcia studia, jest to, że, tak, oczywiście, to będziestraszne i naprawdę trudne na początku, ale kiedy już będziemy istnieć przez 10 lat, będę miał ten duży personel i to w zasadzie będzie działać samo.
Joey Korenman: Jestem ciekawa, czy mógłbyś porozmawiać o rzeczywistości, bo oczywiście, kiedy założyłeś Gentleman Scholar z drugim Willem, obaj byliście młodzi, nie wiem, ile mieliście lat, ale zgaduję, że w połowie dwudziestki lub coś koło tego, to znaczy, że byliście dość młodzi. A teraz jesteście w połowie trzydziestki. Więc, czy możecie teraz pracować mniej? Czy to się sprawdziło?
Will Johnson: Tak, mądrzejszy, nie trudniejszy, prawda? Myślę, że, umieścić swoje pieniądze tam, gdzie twoje usta, myślę, że dużą rzeczą, rozmawialiśmy o tym, i czasami to wyskakuje, to jest jak, "Człowieku, myślałem, że to będzie łatwiejsze." I myślę, że to nie jest, ponieważ wszystko, krajobraz zmienia się lub ze względu na rodzaje projektów, które chcemy dostać lub ponieważ zawsze jest ta następna rzecz, którą chcemy iść. Więc nie, tonie stało się łatwiejsze.
Will Johnson: Ale to, co odkryliśmy, to fakt, że jesteśmy otoczeni przez wielu ludzi, którzy robią to samo i są w tym samym trybie życia, którzy są w stanie imprezować, kiedy musimy imprezować, a przez imprezowanie rozumiem ciężką pracę, ale także są jak, "Chodźmy, wyjdźmy stąd i cieszmy się wolnym czasem." Więc zdecydowanie nie stało się to łatwiejsze. Ale myślę, że znowu, to wszystko jest spowodowane faktem, że jesteśmy w staniesłużą temu zmieniającemu się systemowi zorientowanemu na produkcję, w którym się znajdujemy.
Joey Korenman: Tak. Spodziewałem się, że to powiesz. Miałem dokładnie takie samo doświadczenie ze School of Motion. Nie staje się łatwiejsze, jest straszniejsze, ale bardziej satysfakcjonujące, ale godzin nie ubywa. Chcę wrócić do tego, do cytatów, do tego, że wszystko albo nic, i zacząć trochę lądować. Myślę, że to, co czułem, wchodząc w to.a potem rozmowa z tobą tylko jakby potwierdziła to w moim umyśle.
Joey Korenman: I przy okazji, wszyscy słuchający, jestem bardzo, bardzo, bardzo ciekawy, co myślicie o tym, co mówię, co mówi Will, jak proszę, uderzajcie do nas na Twitterze lub Instagramie lub gdziekolwiek nas znajdziecie i dajcie nam znać, co myślicie. Ale wybraliście styl życia, który macie, wybraliście pracę naprawdę, naprawdę ciężko i chodzenie na imprezy i schmooze dyrektorów kreatywnych i chodzenie do PromaxBDA.i próbować załatwić trochę spraw z góry i tego typu rzeczy.
Joey Korenman: I dlatego, że jesteście utalentowani, jestem pewien, że było w tym trochę szczęścia, ale najwyraźniej jesteście utalentowani, pracujecie naprawdę ciężko. Odnieśliście wielki sukces. Myślę, że to jest cena takiego sukcesu, jaki odnieśliście. Nigdy nie widziałem, żeby ktoś założył studio i odniósł taki sukces jak Gentleman Scholar i wykonał taką pracę, jaką wy wykonaliście.bez robienia tego, co ty i inni Willowie zrobiliście i tego wszystkiego.
Joey Korenman: Jestem ciekawa, czy masz większe doświadczenie w branży i prowadzeniu studia niż ja. Jestem ciekawa, czy się z tym zgadzasz? Czy uważasz, że tak to działa, że musisz to robić, jeśli chcesz pewnego dnia otworzyć Gentleman Scholar, jeśli chcesz być świetnym animatorem After Effects, robić fajne rzeczy, pracować 40 godzin tygodniowo i iść do domu.i nie myśleć o tym. Fajnie. Też możesz to robić. Możesz zarabiać na życie robiąc to. Możesz otworzyć Gentleman Scholar robiąc to.
Will Johnson: Myślę, że to, musiałbym się zgodzić nieco i myślę, że to jest jak, to wymaga czasu. To wymaga wysiłku, to wymaga, strony na bok, to wymaga iść i znaleźć odpowiednich ludzi, to trwa wszystkie między rzeczy, które niekoniecznie jest twórczy usiąść i zrobić niesamowitą ramę lub umieścić niesamowitą talię razem. To wymaga mówienia o tym i jest w stanie rodzaj rzemiosła swój ekstrawertyk i jest w stanie iśćdo niesamowitych szkół, znaleźć niesamowitych ludzi i naprawdę wystawić się w tym względzie.
Will Johnson: Jestem pewien, że wielu innych niesamowitych ludzi ze studia, których podziwialiśmy w przeszłości i których będziemy podziwiać w przyszłości, powiedziałoby to samo, że ciężka praca jest częścią końcowego rezultatu.
Joey Korenman: Tak, całkowicie się z Tobą zgadzam i myślę, że jest to rodzaj gorzkiej pigułki do przełknięcia czasami. Ale naprawdę chcę, aby to było znane przez wszystkich w tej branży, ponieważ istnieje wiele rodzajów mieszanych wiadomości, myślę, że pojawia się w mediach społecznościowych, a zwłaszcza, gdy wszystko, co dostajesz, to cytat lub tweet lub coś takiego, nie masz pełnego kontekstu. Takie rzeczy, jak to, co powiedziałeś,to branża all or nothing, czyli poprawna w grze, do której się zapisałeś.
Joey Korenman: Jeśli ktoś inny jest w innej grze, pracuje jako projektant ruchu w 10-osobowym zespole w średniej wielkości agencji reklamowej. Tak, może nie jest to gra typu "wszystko albo nic", prawda? Może stawki są trochę niższe. Tak. Ale po prostu wiedz, na co się piszesz, a potem to realizuj.
Will Johnson: Myślę, że to jest to, prawda. Jak własna część, dla mnie, to jest intencja. To jest jak, kiedy spojrzysz wstecz na cytat, lub cokolwiek, to jest jak, to jest intencja jest po prostu do każdego tam, kto ma jakiś napęd lub pragnienie. To jest jak, jeśli już robisz naukę i jesteś już napędzany i patrzysz na wstawkę, reżyser, ilustrator, animator tutaj, i jesteś jak, "Chcę tego," wtedybędziesz robił wszystko albo nic i będziesz robił wszystko, co w twojej mocy, żeby to podbić.
Will Johnson: Więc myślę, że to jest rodzaj, nawet jeśli jesteś rodzajem specjalisty, prawda, i jesteś jak, "Wiesz co, chcę być tylko animatorem, i to jest to, jestem z tym dobry." Myślę, że to nadal, nadal będziesz miał napęd, że może nawet nie myślisz o lub jeśli jesteś 20-letni, lub jesteś 50-letni lub jesteś cokolwiek, mamy cały zakres pod naszym dachem, a janie sądzę, że jest jedna osoba, która pracuje ciężej lub nie tak ciężko jak inna.
Will Johnson: I to jest właśnie rodzaj odzwierciedlenia, myślę, że przemysł, myślę, że to wciąż młody przemysł, jak my wszyscy jesteśmy wciąż rodzajem mokrej stopy w pewnym sensie, ale to jest jak, jesteśmy wszyscy rodzajem tutaj, jak, wymyślić to razem. I może to jest to, że jesteśmy wszyscy rodzajem, "Nie wiem," więc dobrze, niech coś zrobić. I wszyscy jesteśmy szczęśliwi, że możemy tworzyć sztukę i możemy pokazaćI mówimy o klatkach kluczowych, to tak jakbyś poszedł do jakiejś rodziny, na Święto Dziękczynienia, i jesteś jak, "Oh, przeniosłem klatki kluczowe tutaj," jak, ilu kuzynów jest jak, "Co to do cholery jest?" To jest jak, "Mamy siebie nawzajem".
Will Johnson: Więc myślę, że to jest jak, w końcu, to jest jak, chciałbym, aby artyści po drugiej stronie stołu. Jeśli mają 18 lat. I po prostu dostając się do After Effects po raz pierwszy, aby spojrzeć na mnie i powiedzieć, "Ten facet starał się naprawdę ciężko, ten facet pracuje naprawdę ciężko w tym, co robi." I lubię to. Dla mnie, to jest jak nasz, chcę porozmawiać z tym facetem lub chcę jak, jestem zainspirowany i myślę, żeto tak długo jak staramy się inspirować siebie nawzajem, tak długo czynimy siebie lepszymi.
Will Johnson: I myślę, że to jest tak, że my nadal, znowu jako firma, mamy grupę ludzi, na których patrzymy, artystów i inne firmy i studia, które po prostu są jak, "Cholera", jak, przewijając prace innych ludzi, "Cholera. Oni to udowodnili. Więc to jest nasza kolej, nasza kolej, jesteśmy następni, jesteśmy następni".
Joey Korenman: Uwielbiam to. To jest piękne, stary. Byłeś tak niesamowity, poświęcając swój czas. Mam jeszcze jedno pytanie do ciebie. I może będziesz musiał mówić w imieniu Willa Campbella, bo mam wrażenie, że jego odpowiedź byłaby inna niż twoja. Więc zrób wszystko, co w twojej mocy, aby go nakierować.
Will Johnson: Dobrze. Tak. Zrobię to.
Joey Korenman: Jak już wspomniałem, kiedy zaczynaliście Gentleman Scholar, mieliście po 20 lat, ale byliście dość młodzi. Teraz macie po 30 lat, zgaduję, a ty powiedziałeś, że Campbell ma rodzinę i jestem ciekaw, czy zauważyliście jakieś zmiany w sobie, jeśli chodzi o waszą etykę pracy, użyję siebie jako przykładu.
Joey Korenman: Mam trójkę dzieci, mieszkam na południowej Florydzie. Moje życie jest znacznie inne niż wtedy, gdy prowadziłam studio. I nadal mam ten sam napęd i etykę pracy, co kiedyś. Ale stałam się też bardziej w porządku, zostawiając rzeczy do jutra, to byłaby subtelna zmiana, którą zauważyłam w sobie, a której kiedyś nie miałam. I jestem ciekawa, czy z wiekiem i możeczy Will rozmawiał o tym z tobą, gdy się zestarzał i założył rodzinę, czy coś się zmieniło? Czy może nadal jest w zasadzie tak samo? Jest tylko trochę więcej do żonglowania?
Will Johnson: Tak, to dobre pytanie. I nie możesz mieć więcej racji. Myślę, że nasze odpowiedzi będą z różnych stron. Więc mogę spróbować. Ale myślę, że mózg stał się bardziej wydajny. Myślę, że jest, kiedyś było tak, że wszystko było najważniejszą rzeczą na tej planecie.dentysta, i to jest jak, "Hej," jestem jak, "Och, gówno, muszę iść do dentysty teraz."
Will Johnson: Rzeczy tego typu zmieniły się w priorytety, patrzenie na rzeczy przez inny pryzmat, wiedząc, co jest niezbędne dla przyszłego wzrostu GS, a co dla artysty, który naprawdę potrzebuje pomocy, i utrzymywanie oczu na tego typu rzeczach.a potem robisz to dla innych ludzi. A kiedy masz 40 plus ludzi, twoje ruchy zaczynają się wyrównywać z wszystkimi innymi. To jedna rzecz, którą zauważyłem, jeśli chodzi o ciężką pracę.
Will Johnson: I myślę, że Campbell jest taki sam w tym i wiem, że z rodziną i rzeczami, dostał naprawdę dobry w rodzaju bycia w stanie zawinąć rzeczy z daleka i być w stanie dostać się do domu i może pracować z domu trochę lub kiedy rzeczy wyskakują, to jest jak recital taneczny lub coś takiego, to jest jak, "Yo, jestem po prostu będzie w trochę później." Myślę, że te jak te priorytety życia, toAle ciężka praca zostaje skierowana na szybsze, ostrzejsze kawałki, stajesz się trochę bardziej wydajny z wiekiem. Ale tak, myślę, że to jest prawdopodobnie to samo, to samo, ale inaczej.
Joey Korenman: Chcę bardzo podziękować Willowi za przybycie i za to, że był całkowicie otwartą książką na temat swojego studia i swoich przemyśleń na temat tego, co trzeba zrobić, aby odnieść sukces na najwyższym poziomie.Gdybym miał podsumować swoje przemyślenia po tej rozmowie, prawdopodobnie powiedziałbym coś w stylu: zdecyduj, czego chcesz w swojej karierze, poznaj cenę.A jeśli jesteś skłonny zapłacić cenę, to posiadaj tę decyzję.Jesteś winną sytuację niż każda inna osoba słuchająca tego podcastu, a więc tylko Ty możesz zdecydować, co ma największy sens dla Twojego życia i Twoich celów.
Joey Korenman: Dla niektórych, stres i zgiełk wymagany do założenia studia na najwyższym poziomie lub wykonywania pracy na najwyższym poziomie jest dokładnie tym, czego chcą. Dla innych praca od 9:00 do 5:00, która opłaca rachunki i pozostawia mnóstwo czasu i energii na rodzinę, ćwiczenia i inne rzeczy jest o wiele lepszym rozwiązaniem. Każda z nich się sprawdza, ale nie możemy udawać, że nie są to bardzo różne ścieżki z bardzo różnymi wymaganiami i oczekiwaniami.Więc do każdego, kto został urażony przez oryginalny post w mediach społecznościowych, który zawierał wersję bez kontekstu cytatu, przepraszam, poważnie, nikt tutaj w School of Motion nie chce obrażać, i naprawdę żałuję, że nie włączyliśmy reszty cytatu.
Joey Korenman: Jednak po przeprowadzeniu wywiadów z dziesiątkami artystów i właścicieli studiów, jest dla mnie jasne, że ci, którzy pracują na swoje tyłki, podejmują ryzyko i popychają się do krawędzi, to są ci, o których wszyscy mówimy. Tak więc to wszystko. Notatki z pokazu znajdują się na stronie schoolofmotion.com, i mam nadzieję, że ten temat utkwi ci w głowie na jakiś czas i sprawi, że zaczniesz myśleć o tym, czego chcesz dla swojej własnej kariery.Ponieważ tylko ty możesz o tym zdecydować, a kiedy już to zrobisz, możesz dowiedzieć się, czy cena tej kariery jest czymś, co naprawdę jesteś gotów zapłacić. Dziękuję jak zawsze za słuchanie, naprawdę doceniam twój czas i uwagę. I mam nadzieję, że ten podcast dodaje wartości do twojego dnia i twojej kariery. Więc to tyle, do następnego razu.